درسیاهی ها رهایم می کنی آخر چرا؟

پاک ازچشمت جدایم می کنی آخر چرا؟

دايماً در پیچ وتاب موی تو گم می شوم

درپریشانی رهایم می کنی آخر چرا؟

کوچه های شهررا من می شناسم مو به مو

راهی بیراهه هایم می کنی آخر چرا؟

لا به لای لحظه ها در خلوت دلواپسی

با غریبی آشنایم می کنی آخر چرا؟

باز چشمان سیاهت کم محلم می کنند

می روم ، اما صدایم می کنی آخر چرا؟

گر چه واپس می زنی دست نیازم را ولی

خوب می دانم دعایم می کنی آخر چرا؟

آسمونها زیر پامه اگه با تو رو زمینم

من هنوزم نگرانم که تو حرفامو نفهمی

این دیگه یه التماسه من می خوام بیای بمونی

می ترسم کلمات نتوانند شوق مرا به تو توصیف کنند

می ترسم کبوترانی که به سمت تو پرواز می دهیم نارسا باشند

شب طولانی شده است و تا چشمان تو هست

آفتاب جرات بر آمدن ندارد

هر انچه خواهی بخواه ،صبر نخواه      که صبر راه درازی به مرگ پیوسته است

تو ارزوی بلندی و دست من کوتاه 

تو دور دست امیدی و پای من خسته  چراغ چشم تو سبزست وراه من بسته

همه وجودتو مهراست وجان من محروم              

اینجا که رسیدی

یاد بگیر تمام یاد نگرفتنی هارا

که بالا تر از سیاهی رنگی نیست

شعار رنگ ها را زمزمه کن

سرزمین دل های وصله دار را

روی خط پایت رد گم میکند

اینجا که رسیدی

اسمان را بپوشان......

جز به تو وخوبیهات به هیچ کسی خو نکونم

قسم به اسمت که تو رو تنها نزارم بعد از این

اسم تو رو داد بزنم تا دم دمای آخریم

چشماتو میبندی؟

وقتی میخوای ببوسیش چشماتو میبندی؟

اخه قشنگترین لحظات زندگی قابل دیدن نیستند.

وقتی تو رو دیدم کارگردان قلبم گفت:

نور....صدا.... حرکت....

و من برای به دست آوردنت چه نقشها که بازی نکردم....